langs de Linde 24-10-2020

Vandaag kwam ik langs de mij zo vertrouwde Lende, Stellingwefs voor Linde. Het viel me meteen op dat Gooyers molen bespannen was en draaide. Dat moest ik natuurlijk even vastleggen. Daarna even naar de vogelhut op de Catspolder, waar weinig te zien was. Ik vind het ook geen fijne plek, met je rug zowat tegen de snelweg aan. vervolgens even een ommetje over Steggerda en dan weer naar de Linde, waar zowaar even een glimpje zon doorkwam. Terug weer via de Blesbrug waar ik nog een paar foto’s van Gooyers meulntien maakte.

Gooyer’s Molen
Gooyer’s Molen
een nijlgans boven de Catspolder
Dromerig stroomt de Lende
mooie elfenbanken

en weer terug
Gooyers molen.

Ketliker Skar

Vanochtend vroeg wakker en dat is beslist geen ramp in deze dagen met temperaturen flink boven de 30 graden. Ik was dus al lekker vroeg in het Skar en het was er fijn, getuige onderstaande beelden. Ook nog een damhertje gefotografeerd. In de wijde omgeving van het Skar komen grote groepen damherten voor, het aantal in de streek wordt geschat op zo’n drie à vier honderd. Aan de ene kant prachtig natuurlijk, maar dit grote aantal geeft wel problemen., veel aanrijdingen, veel vraatschade en last but not least, de reeën hebben hier flink onder te lijden. Oplossingen anders dan afschot zijn moeilijk te vinden.

nog een beetje diezig (heiïg)
zonnetje valt er mooi in
op 20 meter dit schatje (damhert hinde)
ze wacht rustig af wat ik ging doen, wilde haar verder ook niet storen dus gauw verder gegaan.
het aangrenzende land zat vol kieviten.
Deze ree heeft me geroken, wegwezen.

Rotstergaast

Als je er niet hoeft te zijn, kom je er eigenlijk niet. Toch, het is best de moeite waard, Rotstergaast herbergt een paar onverwachte schatten.

Mijn eigenlijke doel is de vorig jaar (2019) gegraven slenk, gegraven tussen het riviertje de Tjonger en het natuurgebied Aesterskar. Dit (natte) natuurgebied was gedoemd te verdrogen doordat de omringende landbouwgronden dalen door diepontwatering en er hierdoor water vanuit het Aesterskar weglekt. Water zou nu dus ingelaten kunnen worden vanuit de Tjonger. Het schijnt wel zo te zijn dat het Tjongerwater te fosfaatrijk is waardoor het plan minder goed slaagt dan gehoopt.

Maar het maakt het gebied niet minder mooi, kijk maar

langs het buurtje Snakkerbuorren
langs het buurtje Snakkerbuorren

Tussen de Gaastweg en het riviertje de Tjonger vinden we de Rotstergaaster wallen, zandruggen van de Tjonger, die in de Saale-ijstijd zijn gevormd, zo’n 300.000 jaar geleden!

In dit gebied vinden we het eerste wasplatenreservaat van Nederland. Wasplaten zijn een kleurrijke paddenstoelensoort. Het gebied is niet vrij toegankelijk, dus ik kan geen foto’s laten zien, maar via deze link krijgt u meer informatie

Een stukje afgesneden Rotstergaastweg
Het uitzicht is weergaloos
Nieuw Jachtlust
De slenk richting Tjonger

grote waterweegbree; (alisma plantago aquatica
Zwanenbloem – Butomus umbellatus (beschermd);
Akkerdistel (Cirsium Arvense);
rolklaver((Lotus corniculatus) zachte wikke(Vicia villosa);

over Rotstergaast https://www.frieslandwonderland.nl/friesland/plaats/rotstergaast

over de slenk https://www.itfryskegea.nl/feestelijke-oplevering-ecologische-verbindingszone/

over de wasplaten https://www.boswachtersblog.nl/fryslan/2018/03/05/resultaten-2017-van-het-wasplatenreservaat-de-rotstergaasterwallen/

Pingo-ruïne? of toch niet?

Bij ons in de wijk, De Heide in Heerenveen, hebben we een heel klein natuurgebiedje van ongeveer 80×80 meter met daarin een poeltje van 40×30 meter. Het poeltje is aan de zuid en zuidoostzijde omgeven door een wal. de grond is zand/leemachtig.

De oppervlakte, de diepte en de aanwezigheid van een (gedeeltelijke) wal zou kunnen duiden op een pingo-ruïne, dus zo’n 11000 jaar oud. Ik heb hier en daar geïnformeerd maar heb mijn vermoeden niet bevestigd kunnen krijgen. meer informatie omtrent pingo’s vindt u hier

De grondsoort van het gebiedje is voornamelijk zand, soms wat leemachtig, dus arm. Er is een enorm leuke gevarieerde vegetatie, diverse plantjes komen voor op de rode lijst. Ik heb getracht zoveel mogelijk te determineren met behulp van “plantnet” en Wikipedia.

AANVULLING: Ik heb nader onderzoek gedaan naar de oorsprong van het poeltje. Hieruit blijkt dat het inderdaad géén pingo-ruïne is, maar gewoon gegraven bij de aanleg van de wijk. Ik heb hiervoor o.a. gebruik gemaakt van https://www.topotijdreis.nl/ een hele leuke site, waar je in een oogwenk een situatie kunt bekijken tussen nu en 200 jaar geleden. Aanrader!

Het gebied
rapunzelklokje; repelsteeltje; Campanula rapunculus L. rode lijst;
blaassilene; Silene vulgaris;
beemdkroon Knautia arvensis rode lijst;
Franse aardkastanje Conopodium majus rode lijst;
duizendblad Achillea millefólium;
gewone rolklaver Lotus corniculatus;
Sint-janskruid Hypericum perforatum;
middelste teunisbloem Oenothera biennis
beemdkroon Knautia arvensis rode lijst;
Struikhei Calluna vulgaris;
een mij onbekende mos soort
Hengel Melampyrum pratense vrij zeldzaam in Friesland;
Grasklokje Campanula rotundifolia
havikskruid Hieracium glaucinum jord;
Grote wederik Lysimachia vulgaris
grote kattenstaart Lythrum salicaria)
moerashyachint of snoekkruid Pontederia cordata;
moerashyachint of snoekkruid Pontederia cordata;
witte waterlelie Nymphaea alba;

pingoruïnes https://www.geologievannederland.nl/landschap/landschapsvormen/pingoruine

plantnet: https://plantnet.org/en/

wikipedia: https://nl.wikipedia.org/wiki/Hoofdpagina

Oostkant Nannewiid

Eindelijk, zon!!!! Fluks op het fietske gestapt en een eindje rondgetrapt. Elektrisch, dat dan wel. En ook m’n cameraa(t)(d)je mee, en dat was maar goed ook.

oostkant Nannewiid, Peter Tazelaar pad

Peter Tazelaar was een verzetsheld uit de tweede wereldoorlog en heeft zich een tijd schuilgehouden in een woonbootje in het Lytse Wiid

oost Nannewiid

Het Nannewijd is ontstaan door vervening. In de 18e eeuw vestigden Gietersen zich in de buurt. Door het Nannewijd loopt de Veenscheiding (Feanskieding), een vaart die vroeger voor het vervoer van turf werd gebruikt. Deze vaart loopt aan de oostkant door naar Heerenveen. In het Nannewijd vond het eerste experiment met Actief Biologisch Beheer (ABB) in Friesland plaats. Omdat de Veenscheiding vervuild en voedselrijk water aanvoerde is deze nu afgescheiden van het Nannewijd. Water uit de Tjonger wordt nu via een helofytenfilter het gebied ingelaten. Het meer werd gebaggerd en een teveel aan brasem werd weggevangen. Deze ingrijpende en kostbare herstelmaatregelen hebben de waterkwaliteit wel verbeterd, maar toch niet helemaal zoals was verwacht. (wikipedia)

mooie plekjes
uitzichtpunt het Lytse wiid
Lytse wiid (kleine wiede)
nog steeds Peter Tazelaarpad
links, richting sint Johannesga
mooi veulen
keurig gekapte rodondendrons
jong geluk
Oude postweg Rottum

Macro voorjaar 2020

vermoedelijk Franse Veldwesp
zweefvlieg op raapzaad
zweefvlieg op korenbloem
lijkt wel een boemenbos zo
Gehakkelde Aurelia
bloem van de brem
Smaragdlangsprietmotjes op brem
beginnende besjes van hulst
papaver
vermoedelijk de variabele waterjuffer (moeilijk te determineren)
botanische Narcis

Rondje Tjonger op de fiets

Sinds kort heb ik een (elektrische) fiets met een kratje voorop, waar precies mijn fototas in past, zo kan ik lekker ontspannen uit fietsen én fotograferen.
Deze dag ging ik richting Oldeholtwolde en langs de Tjonger terug.

Een Stellingwerver landschapje, langs de Stelweg in Oldeholtwolde.
bij Mildam, een enorme groep ooievaars. Familie van elkaar? Of wellicht een byzonder voedselaanbod?

Jonge meerkoet
Ik snipte een laagvliegende Ooievaar, met als “bijvangst” twee damhertjes in het struweel.
voorgrond van koolzaad, met op de achtergrond de Tjonger
Tjonger
Vervallen schuren langs het Tjongerpad. Deze situatie bestaat al jaren en nog steeds houdt de ruïne stand.
Ik hou er wel van, een mooi contrast met onze keurige hekjes en geveltjes
Detail ruïne Tjongerpad

Morning has broken

Tja, als je ’s ochtends om vijf uur wakker bent, en je ziet het rood worden aan de kim, dan kun je eigenlijk maar één ding doen, er op uit! Dat lukt me echt niet iedere dag hoor, maar vanochtend wel, en daar heb ik geen spijt van.

Het molentje aan de Tjonger bij Mildam. bij alle weersomstandigheden fotogeniek.
Zwaantjes waren ook al weer wakker
Deze dames waren nog wat lui.
Plaatselijk een mistbankje
de oranje luchten hebben we weer gehad, dus ’t bos in. Tussen de bomen nog wat nevel.
Deze dode bomen waren me al eerder opgevallen, net een danspaartje
Haas, volgens mij al een redelijk bejaard exemplaar.
imposant hè, die beuken
kijk, een mooie ree.
ze vindt het best dat ik haar fotografeer, volste vertrouwen?

Straatfotografie (archieffoto's)

Straatfotografie is een leuke maar spannende vorm van fotografie. Immers, hoe ga je te werk: vraag je een persoon of je hem mag fotograferen? Eigenlijk moet dat wel, maar de spontaniteit is meteen verdwenen. Dan maar zonder te vragen? Kan ook! Doe ik ook! De spontaniteit is me heilig. De reacties wisselend, soms voelt men zich vereerd, soms een scheldkanonnade of een opgeheven vuist en in mediterrane landen willen ze vaak geld zien.

Nog iets…… het veiligste is om met een gemiddelde telelens te werken, je blijftdan als fotograaf op afstand, maar de mooiste foto’s maak je met groothoek, maar dan moet je wel heel dicht bij komen, en dan wil je die hiervoor besproken opgeheven vuist weer niet……..

Hieronder een compilatie in zwart/wit

Met 14mm langs het ketting naar het Nannewiid

16 maart 2020, we worden bedreigd door de Corona-pandemie. Het zou maar zo kunnen dat het land zeer binnenkort in volledige lock-down gaat. Dus nog maar even op de fiets langs het ketting, een fietspad van Heerenveen naar het Nannewiid, langs de Feanskieding. Kon ik mooi even de 14mm Samyang groothoeklens uitproberen.

Eigenlijk is het wel duidelijk dat dit voorlopig het laatste fototripje was, ook vanuit sociaal oogpunt is het niet meer wenselijk nog naar buiten te gaan .

Aalscholver

Gisteren (05-02-2020) even naar de Skiere Goes geweest, een lauw zonnetje en bijna geen wind, ideaal weer. Behalve een luidruchtige groep ganzen was er weinig te beleven, totdat een mooie aalscholver in bruidskleed zich meldde en mooi mijn richting uit zwom.

De aalscholver krijgt zijn bruidskleed, het wit op de kop en hals en op zijn dijen, het geel/oranje van de snavel, begin februari, het verdwijnt weer na de paring.