landschap – Herman Troost Fotografie

Bardenas Reales

eind november 2023

Ook dit jaar besloten we weer te gaan overwinteren in Spanje en Portugal. Een zeer gewenst doel was de Bardenas Reales, een halfwoestijn in Navarra, Noord Spanje. Het is een enorm groot natuurgebied vol met grillige zandsteenformaties. In een klein deel van het grote gebied is een route uitgezet over zand en gravelwegen.
Ik had veel over het gebied gelezen en sprak me enorm tot de verbeelding, ook qua fotografie natuurlijk. We hebben de route in ongeveer 4 uur gereden, echt wel heel leuk om in zo’n gebied te rijden. Ook mooie foto’s kunnen maken van o.a. de vele vale gieren.
Het gaat me erg aan het hart dat deze mooie andsteenformaties er over pakweg 50 jaar niet meer zullen zijn, de erosie versneld, het zachte zandsteen gaat zichtbaar achteruit.

Een mooi vertrekpunt is Arguedas, zeg maar zo tussen Pamplona en Zaragoza. Je kunt daar vrij staan met je camper aan de voet van een berg met grotwoningen waar je het zicht op hebt. Als je daar de woestijn inrijdt kom je langs een informatiekiosk waar je een gratis routekaart ontvangt.

Langs de Gaasterlandse kust

Jaren geleden voor mij heel bekend, naar het strandje in Stavoren met de kinderen, bij de sluis kijken en later “op eigen kiel”, dus met onze eigen boot aan het eilandje en door de sluis het IJsselmeer op, naar onbekende verten. Ik wou weer eens even kijken, hoe het er was.

Het was er nog, de glooiingen, de bossen en langs de kust uiteraard het IJsselmeer. Maar het IJsselmeer was “mijn” IJsselmeer niet meer. Allemaal windmolens, naar zuid, west, noord, overal waar je keek, allemaal techniek. Nu hou ik wel van techniek, maar niet daar!

Met een traan in mijn ene oog en het andere oog aan de camera heb ik maar zoveel mogelijk om die molens heen gefotografeerd.

Over heel Nederland werden in de jaren vijftig deze betonnen uitkijktorens van het Korps Luchtwachtdienst (KLD) gebouwd, bedoeld om laagvliegende vliegtuigen waar te nemen, die lager vlogen dan de radar kon waarnemen.^[2][3] De torens werden volgens een standaard ontwerp gebouwd op plaatsen waar geen bestaand hoog gebouw beschikbaar was om een post op in te richten. In totaal zijn er 138 luchtwachttorens gebouwd, verreweg de meeste waren betonnen raatbouwtorens zoals deze

stenen hebben ze daar ook, heel veel, grote en kleine

Het Mirnserklif is een bekend kitesurfspot

hoge sprongen, het weer was er ideaal voor, ongeveer windkracht 5 beaufort

Het welbekende haventje van Laaxum, incl. visrestaurant

En dan Stavoren, zoveel te zien, zo pittoresk. een kleine impressie

De **Vuurtoren van Stavoren** is een gietijzeren vuurtoren of lichtopstand aan het IJsselmeer bij de haven van Stavoren. Op de twee havenpieren staan twee bijbehorende havenlichten, een groene en een rode. Deze bouwwerken zijn in 1884 gebouwd en vallen sinds 1999 onder de monumentenzorg. De toren heeft een hoogte van 15,7 meter. In 2001 is de vuurtoren gerestaureerd, waarbij de toren werd gestraald en geverfd.

op de terugweg: De dominante toren van Spannenburg

In het licht gevangen

Gisteravond weer even in het kader van “doe es fit” het rondje Heidemeer gelopen en natuurlijk mijn cameraadje mee. De zon stond laag en scheen speels door de bomen en struiken en ving weer andere planten in z’n gouden licht. En dát heb ik geprobeerd vast te leggen.

Kom maar mee, kijken.

Dat was het dan weer, tot de volgende keer

Oranjewoud

Oranjewoud is mooi, altijd mooi.

Maar vooral mooi als je er op een zomeravond komt, als het zonnetje laag staat.

Ik was er op de fiets, slechts één lensje op m’n camera, de 35mm 2.8, da’s genoeg.

fiets je even met me mee?

Leuk hè, dat Oranjewoud. Tot de volgende keer maar weer.

drie fijne foto’s

Gisteren (09-06-2021 een paar foto’s gemaakt die een plaatsje verdienen……..

een groot veld met papavers en korenbloemen, is ’t niet prachtig?

Opsterlandse compagnonsvaart. Sfeertje hè?

Langs de Deelen

4 juni 2021, de eerste echte zomerdag van dit jaar, heerlijk om er op uit te gaan. Ik had een eigenaardig objectiefje op de kop getikt, een 35 mm 1.2 van het merk 7Artisans. Volledig handmatig, dus handmatig scherpstellen en diafragma instellen, terug naar de basis dus.

Het was wat eigenaardig fotograferen, scherpstellen ging vrij moeizaam, ’t was allemaal nogal duister. Achteraf viel het me dik tegen. een enorme lichtafval in de hoeken, ik moest de foto’s gewoon croppen om een béétje behoorlijk beeld te hebben. Ook tekende het objectiefje ontzettend wollig. Dat kan zijn charme hebben, maar dit was te veel. Dat objectiefje gaat dus retour leverancier. En toch…….. het er op uit trekken met één lens met vast brandpunt, zo rond de 35mm heeft echt wel wat, dat op zich ga ik wel vaker doen.

Enfin, kijk zelf maar

wijds zicht over kruidige velden

Rust
rust

Rust Roest

omropfryslan.nl/nieuws/924610-allerlaatste-baggelmachine-die-turf-stak-staat-weer-overeind-de-deelen(opent in een nieuwe tab)

er wordt nog steeds gewerkt in de Deelen

De Deelenbrug

dat zien we graag

Het tripgemaal, een rijke historie. Dit in oude luister gerestaureerde gemaal was de uitvalsbasis van Thom Mercuur (1940-2016) oprichter van Museum Belvédère in Heerenveen

P.G. Otterweg

Albert Mols Menninge

En weer terug in het drukke Heerenveen. Hier een blik op de fabrieken van Fonterra en Aware, mijn laatste opdrachtgevers in professionele fotografie

langs de Linde 24-10-2020

Vandaag kwam ik langs de mij zo vertrouwde Lende, Stellingwefs voor Linde. Het viel me meteen op dat Gooyers molen bespannen was en draaide. Dat moest ik natuurlijk even vastleggen. Daarna even naar de vogelhut op de Catspolder, waar weinig te zien was. Ik vind het ook geen fijne plek, met je rug zowat tegen de snelweg aan. vervolgens even een ommetje over Steggerda en dan weer naar de Linde, waar zowaar even een glimpje zon doorkwam. Terug weer via de Blesbrug waar ik nog een paar foto’s van Gooyers meulntien maakte.

Met 14mm langs het ketting naar het Nannewiid

16 maart 2020, we worden bedreigd door de Corona-pandemie. Het zou maar zo kunnen dat het land zeer binnenkort in volledige lock-down gaat. Dus nog maar even op de fiets langs het ketting, een fietspad van Heerenveen naar het Nannewiid, langs de Feanskieding. Kon ik mooi even de 14mm Samyang groothoeklens uitproberen.

Eigenlijk is het wel duidelijk dat dit voorlopig het laatste fototripje was, ook vanuit sociaal oogpunt is het niet meer wenselijk nog naar buiten te gaan .