Straatfotografie is een leuke maar spannende vorm van fotografie. Immers, hoe ga je te werk: vraag je een persoon of je hem mag fotograferen? Eigenlijk moet dat wel, maar de spontaniteit is meteen verdwenen. Dan maar zonder te vragen? Kan ook! Doe ik ook! De spontaniteit is me heilig. De reacties wisselend, soms voelt men zich vereerd, soms een scheldkanonnade of een opgeheven vuist en in mediterrane landen willen ze vaak geld zien.
Nog iets…… het veiligste is om met een gemiddelde telelens te werken, je blijftdan als fotograaf op afstand, maar de mooiste foto’s maak je met groothoek, maar dan moet je wel heel dicht bij komen, en dan wil je die hiervoor besproken opgeheven vuist weer niet……..
Gisteren (05-02-2020) even naar de Skiere Goes geweest, een lauw zonnetje en bijna geen wind, ideaal weer. Behalve een luidruchtige groep ganzen was er weinig te beleven, totdat een mooie aalscholver in bruidskleed zich meldde en mooi mijn richting uit zwom.
De aalscholver krijgt zijn bruidskleed, het wit op de kop en hals en op zijn dijen, het geel/oranje van de snavel, begin februari, het verdwijnt weer na de paring.
Al weken lang is het bewolkt, somber en grijs, absoluut geen fotoweer. Vanmiddag werd het even iets lichter, dus er op uit. Eigenlijk stiekem een beetje op zoek naar de otter, niet gevonden natuurlijk. Uiteindelijk toch nog wel een paar fraaie landschapsfoto’s kunnen maken.
Vanmiddag even een rondje gelopen met mijn nieuwe camera, de Sony A7 MkII (fullframe) en een 50 mm 1.8 prime objectief. Ik ben ontzettend blij met de resultaten, zelfs op f1.8 retescherp. De A7 is een lekkere behendige camera, ligt fijn in de hand en de belangrijke functies onder je vingertoppen.
Onderstaand de buit van vanmiddag, enkele foto’s zijn tot op een kwart gecropt.
Een waterig zonnetje, strijklicht, weinig wind, de fijne ingrediënten voor een boswandeling. Het Ketliker skar is bij wijze van spreken om de hoek en zo door de week lekker rustig.
twee schoonheden, een stervende beuk en een mooie boomklever
damhertjes lekker luierend in het zonnetje
hier rechts achter weer een wit damhert. Ik weet niet of het dezelfde is die ik jaren terug heb vastgelegd, wellicht zijn er meer.
ook deze hinde is waakzaam, zie je het jong bij haar achterpoot? in het bos zie ik nog een opgewonden staartje.
in de boszoom wordt het al wat donkerder
Ik ben er niet zeker van, maar volgens mij is dit een vliegden.
de zon schijnt door de bomen, het is dan ook al bijna 5 december 😉
en dan tot slot nog een idyllisch plaatje van een vennetje.
We realiseren ons telkens weer dat het zo fijn is om in zo’n natuurlijke omgeving te wonen. Even een blokje om levert dan meestal ook wel weer een paar leuke plaatjes op.
Door een beetje krap te belichten worden de herfstkleuren nog intenser.
En weer gingen we op pad, er werd mooi weer voorspeld dus de caravan geladen en weer op pad. Ons eerste doel was woudrichem, een oud vestingstadje aan de Merwede.
Zicht op Gorkum, aan d’andere kant van de Merwede. Dit is ongeveer de plek waar de vloedstroom vanaf de Noordzee aan toekomt en dus in conflict is met de stroom naar zee van de rivier. Er ontstaat dan een soort bult in het water, waar de schepen soms best moeite mee hebben.
In de verte de brug van de A27 Utrecht – Breda
Natuurlijk, elk vestingstadje heeft ze
brutaaltje
Vissershaven met historische schepen
een mooie runabout
mooie oude schepen
’t was warm dus veel mensen gingen te water. Niet ongevaarlijk trouwens, hier staat soms een sterke stroom.
Schitterend huis op de wal van de vesting, met een daverend uitzicht over de rivier.
De gevangen poort
da’s een oudje
mooie historische panden
Wa’s dat nou?
jammer van al dat blik.
silhouet van de lezer.
hè hè wat een gedoe
beetje scheef
doorkijkje
Best wel leuke strandjes bij de natuurgebieden langs de rivier
omdat we graag een bes=zoekje wilden brengen aan onze kinderen in Zeeland streken we neer op camping “de Nieuwe Drenck” In eerste instantie dachten we dat we op een caravansloperij terecht waren gekomen gezien de oude tandemassers met bergen rotzooi er omheen. Later bleek dat de caravans bewoond waren door buitenlandse werknemers. Weer een ervaring rijker.
Otterlo
Onze volgende stop was camping Beek en Hei in Otterlo. we kregen een prima plekje. op een mooie camping.
prachtige fietspaden, hier op de Planken Wambuis
Volgens Anke konden we op die ronde stenen best even zitten.
bloeiende heide, Planken Wambuis
Nou, beetje vriendelijker mag ook wel.
avondlicht, dus op zoek naar zwijntjes
Spannend, bij Kootwijk had ik ook al zwijnen gezien, maar dat was bij een observatieplek, waar de dieren door staatsbosbeheer gevoederd worden. Het is natuurlijk oneindig veel leuker om zelf op zoek te gaan en te fotograferen. Een beetje spannend ook wel.
Beide keren een solitair dier, ik heb ook een hele rot gezien, dus met kleintjes, maar toen was het helaas te donker om nog een nette foto te maken.
reekalfje was mensen (mij dus) aan het spotten
Konijntje was lang gras aan het verzamelen, zou het alvast voor zijn winterhol zijn?
En weer op het fietsje, zien of er iets te fotograferen is. Anke blijft liever bij de caravan, die heeft het niet zo op wilde varkens
En dan, op plm 50 meter, een geweldige Sayaguesa stier, een Spaans rund. Ik schat een schofthoogte van plm 1.80 meter. Uitgezet om de heidevelden open te houden.
Volgens staatsbosbeheer zijn de stieren ongevaarlijk. Toch zijn er wel een paar incidenten geweest. Deze stier stond op veilige afstand, zo’n 50 meter. Opeens begon het beest heel diep te grommen en wierp zand en stof op met z’n hoeven. Had hij het op mij gemunt? dat moet haast wel want er was verder niemand te zien. Snel nog een foto gemaakt en niet afgewacht, maar m’n fietsje de sporen gegeven. Je weet maar nooit.
reebokje
Donkere wolken pakken zich samen, het einde van een heerlijke vakantie
Al weer veel te lang geleden dat ik iets geblogd heb. Er is wel veel gebeurd ondertussen. De boot, de Orion is verkocht en we zijn weer gaan caravannen.
We besloten om voorlopig eerst in Nederland te blijven, er zijn hier nog zo veel plekjes waar ik eens wil kijken.
De eerste vakantie met de caravan, een fraaie Fendt Saphir, begon in Beuningen en eindigde in Elburg en duurde 4 weken. Het caravannen is ons uitermate goed bevallen maar we hadden dan oom prachtig weer, vooral de eerste drie weken was het flink warm, de vierde week wat koeler en zo af en toe een buitje
Beuningen
Gearriveerd op camping Olde Kottink in Beuningen.
natuurlijk meteen even bij de Dinkel gekeken.
.
De campingeigenaren doen er veel aan om het mooi en gezellig te maken
Deze authentieke hekken kom je nog veel tegen in Twente
zo mooi in het late licht
Licht glooiend, een solitaire boom een een bankje. Wil je nog meer?
een heel mooi bidhuisje
De campinghaan, de baas van ’t héle spul
een bosbeekjuffer
De dinkel in al zijn pracht
je zult er maar wonen
Beuningen = Twente = Hengelo = kleinkinderen :))
Ja hoor, Floris was er ook 🙂
’t was warm en in de Dinkel konden ze prachtig spelen
ook de waterglijbaan was een succes
al met al een prachtige dag
Deventer
aangekomen in Deventer op de stadscamping. ’t is erg warm, dus we zoeken een boom om onder te schuilen tegen de zon.
een heerlijk plekje, op een bijzondere camping, tegenover de stad
Zicht op Deventer vanaf de camping
De pontjes hebben het er maar druk mee. Voor € 1,60 heb je een retourtje, vlak bij de camping opstappen en bij de stad er weer af. Een paar minuten en je bent in de binnenstad.
Zo’n stadsfront aan de rivier vráágt natuurlijk om een nachtfoto. Mooi gelukt hè?
Deventer binnenstad, met tal van nauwe bochtige winkelstraatjes, erg leuk.
Jaah, dat kon niet missen natuurlijk, Deventer koek.
Langs het plein van de Lebuinuskerk, sfeervol. Die mevrouw komt me bekend voor.
Nog even over die stadscamping, het heeft iets weg van een nomadencamping, Je komt er van alles tegen, zoals deze oude Magirus brandweerwagen, omgebouwd tot camper. We hebben ze wel meer gezien, vooral in Frankrijk, maar deze staat hier zo te zien al een tijdje.
Kootwijk
Camping Harskamperdennen bij Kootwijk. Wat een heerlijk plekje, rust en dennengeur.
één van de vele roodborstjes op de Harskamperdennen,
Dit roodborstje zal helaas niet oud worden, zijn snavel is vergroeid. in deze situatie zal de snavel zichzelf niet slijpen en steeds langer worden, waardoor het vogeltje steeds meer moeite zal krijgen met eten
Een mooi portretje van de boomklever. Het is opmerkelijk hoe tam de vogeltjes hier op de camping zijn, ze komen heel dicht bij, zelfs deze schuwe boomklever.
etenstijd!
Helaas, ook hier de eikenprocessierups. Zonder linten gelukkig, da’s niet te doen in een bos en ook geen gezicht trouwens.
Échte Harskamperdennen
Het is er fijn, en het ruikt sterk naar dennen, naar hars. Heerlijk.
Op het fietsje naar het Kootwijkererzand, een enorme zandverstuiving
Zand, zand zand. Hoeveel kuub zou het zijn?
Vanaf de uitkijktoren een fantastisch uitzicht en leuk fotograferen.
Hier ging mijn speciale aandacht naar uit, het voormalige radiostation Kootwijk. Het onderhield vroeger het radio en telegrafieverkeer tussen Nederland en Indonesië. Gebouwd in 1918, in art-deco stijl.
Het is altijd al een wens geweest om het eens te bekijken, zo’n markant gebouw midden op de heide.
Op weg naar Assel om daar te zoeken naar wilde zwijnen. Beetje safari rijden hier.
Ik was benieuwd, wilde zo graag zwijntjes in het wild zien. en ja hoor,
ondanks dat het nog wat vroeg op de avond was, één en al drukte bij het wildscherm aan de Alverschoterweg
naast hindes ook heel veel wilde zwijnen met hun jonkies
Elegante hindes
Mama zwijn met twee jonkies. Heel leuk om ze hier te observeren, maar het bevredigd me niet helemaal, bij zo’n wildscherm worden de dieren door de boswachter gevoerd, het is dus eigenlijk een beetje een open dierentuin. Maar het kan anders, blijf mijn blog maar volgen 😉
Bijna bedtijd, ze hebben hun pyamaatjes al aan.
Elburg
In Elburg staan we op de landgoedcamping “Old Putten” vlak bij de historische binnenstad, (vestingstad) Een pittoresk centrum van ongeveer 500×500 meter
een antieke touwslagerij.
ontdek je plekje
Haventje Elburg
“van vroeger”
Midden in de stad, ooievaarsnest
bijzondere paadjes rond de camping
De oprijlaan naar landgoed Old Putten
Old Putten
in’t hoge gras
Kloostertuin Elburg
Bijzonder, zogenaamde muurhuizen, de achterkant van de huisjes vormde een verdedigingsmuur.
De muurkant van de muurhuizen
Bloemenweelde in de Elburger straatjes.
Elburger vissers
Vaak naar gezocht, en opeens zie je hem dan, de groene specht
Jammer van het trieste weer, met zonlicht is de groene specht nóg mooier.
De uitspraak: één foto zegt meer dan duizend woorden is hierop van toepassing, daarom dus ook maar één foto van het prachtige waterplantje Waterdrieblad – (Menyanthes trifoliata)
Meestal plaats ik niet een bericht met slechts één foto. Deze vond ik zo leuk dus……….
Donker weer, sneeuwbui, harde wind. Helemaal geen vogelfotoweer. Kijk ik naar buiten, zitten er ineens een staartmees en twee witkoppige staartmezen op een vetbol. Net even gelegenheid om ze te fotograferen en roefff weg waren ze weer.(Sony RX10 mk4 600 mm 800 ISO 1/125 f4.0)
Herman Troost Fotografie 