Vandaag even een rondje gelopen met de Sony 28-70mm f3.5-f5.6.
Alhoewel dit maar een eenvoudig kitobjectief is, zijn de resultaten beslist niet slecht.








gepensioneerd beroepsfotograaf die het knippen niet kan laten en graag natuurfoto's maakt.
Vandaag even een rondje gelopen met de Sony 28-70mm f3.5-f5.6.
Alhoewel dit maar een eenvoudig kitobjectief is, zijn de resultaten beslist niet slecht.








Vanmiddag even een rondje gelopen met mijn nieuwe camera, de Sony A7 MkII (fullframe) en een 50 mm 1.8 prime objectief. Ik ben ontzettend blij met de resultaten, zelfs op f1.8 retescherp. De A7 is een lekkere behendige camera, ligt fijn in de hand en de belangrijke functies onder je vingertoppen.
Onderstaand de buit van vanmiddag, enkele foto’s zijn tot op een kwart gecropt.


















Een waterig zonnetje, strijklicht, weinig wind, de fijne ingrediënten voor een boswandeling. Het Ketliker skar is bij wijze van spreken om de hoek en zo door de week lekker rustig.








We realiseren ons telkens weer dat het zo fijn is om in zo’n natuurlijke omgeving te wonen. Even een blokje om levert dan meestal ook wel weer een paar leuke plaatjes op.
Door een beetje krap te belichten worden de herfstkleuren nog intenser.



De herfst heeft zijn intrede gedaan. Tussen alle beslommeringen door nog wat foto’s gemaakt 🙂






En weer gingen we op pad, er werd mooi weer voorspeld dus de caravan geladen en weer op pad. Ons eerste doel was woudrichem, een oud vestingstadje aan de Merwede.











































Al weer veel te lang geleden dat ik iets geblogd heb. Er is wel veel gebeurd ondertussen. De boot, de Orion is verkocht en we zijn weer gaan caravannen.
We besloten om voorlopig eerst in Nederland te blijven, er zijn hier nog zo veel plekjes waar ik eens wil kijken.
De eerste vakantie met de caravan, een fraaie Fendt Saphir, begon in Beuningen en eindigde in Elburg en duurde 4 weken. Het caravannen is ons uitermate goed bevallen maar we hadden dan oom prachtig weer, vooral de eerste drie weken was het flink warm, de vierde week wat koeler en zo af en toe een buitje




































































De uitspraak: één foto zegt meer dan duizend woorden is hierop van toepassing, daarom dus ook maar één foto van het prachtige waterplantje Waterdrieblad – (Menyanthes trifoliata)

De merel is een vaste gast in onze tuin. vooral het vrouwtje vind ik een prachtige vogel. Aan het pruimenboompje hangen een paar vetbollen, waar mezen ed graag van snoepen. ook de merel is er gek op, alleen kan ze er niet aan hangen, dus moet ze op haar teentjes.


Vanmiddag heb ik even een rondje langs het Heidemeer gemaakt, een recreatieplas vlak bij. Natuurlijk de camera mee en gelukkig was er veel te zien en vast te leggen. Kijk je even mee?
NB Hier rechts is het mogelijk om een e-mail adres in te vullen, zo mis je nooit de nieuwste foto’s












Meestal plaats ik niet een bericht met slechts één foto. Deze vond ik zo leuk dus……….
Donker weer, sneeuwbui, harde wind. Helemaal geen vogelfotoweer. Kijk ik naar buiten, zitten er ineens een staartmees en twee witkoppige staartmezen op een vetbol. Net even gelegenheid om ze te fotograferen en roefff weg waren ze weer.(Sony RX10 mk4 600 mm 800 ISO 1/125 f4.0)

We hadden even een kort wintertje. Ijs op ´t water en een sneeuwdekje dus ik wilde er graag even op uit. Jammer dat de zon het liet afweten, maar toch was het fijn buiten. Een beetje vorst, -2, maar hoegenaamd geen wind.
Bij de kijkhut Skiere Goes was het rustig, erg rustig. naast de hut bevindt zich een stroomgat in het ijs, ideaal voor de roerdomp, waterral, of ijsvogel. Zouden de steenmarters daar debet aan kunnen zijn? Op het dak van de kijkhut waren namelijk ontzettend veel prenten (sporen) te zien. gelukkig was er in de omgeving wel wat te zien. Kijk maar even mee.








Meer informatie over de Galloway:
Een galloway is een hoornloos, meestal zwart behaard runderras dat oorspronkelijk uit het zuidwesten van Schotland komt. Galloways worden vaak in natuurgebieden ingezet als grote grazers. Ze hebben weinig zorg nodig en zijn niet agressief. De galloway stamt af van voornamelijk zwart vee, dat sinds de Keltische tijd in Schotland voorkwam. Inkruisingen met andere rassen hebben nooit plaatsgevonden. In 1879 werd het eerste galloway stamboek opgericht.
De galloway is kortbenig en heeft een ruig haarkleed, dat hem ’s winters in staat stelt buiten te blijven grazen en zelfs tijdens strenge kou te overleven. Het haar van de galloway is lang en golvend en ook de oorschelpen zijn karakteristiek. Galloway-koeien hebben een gemiddelde schofthoogte van 120 cm en wegen 450-590 kg: stieren zijn gemiddeld 130 cm en wegen 600-900 kg.
De dieren zijn robuust en vruchtbaar. Vaarzen zijn dekrijp op een leeftijd van 20-27 maanden, de tussenkalftijd bedraagt 365 dagen. De koeien, die over een sterk beschermend moederinstinct beschikken, kunnen gedurende hun leven aan 10-12 kalveren het leven schenken. De kalveren wegen bij de geboorte 25-30 kg en zijn vitaal.
Het ras is geschikt voor extensieve vleesproductie. Op driejarige leeftijd is een gallowayrund rijp voor de slacht. Sinds het begin van de 19e eeuw is Galloway-rib een bekende en gewaardeerde vleessoort bij Londense slagers.
(bron: Wikipedia)