18-08-2024

We hadden zin om er even uit en besloten een kort bezoekje te brengen aan de theetuin van Oranjestein. Gelukig hadden ze er ook koffie!)

Oranjestein is een landgoed in Oranjewoud van oorsprong van de Friese Nassau’s en is de laatste decennia bestierd door de familie De Beaufort. Onlangs is het landgoed, inclusief de Roodbaard tuin overgegaan naar de Stichting Staten Stinzen.

Anna ontmoette een vroegere collega Willia, die werkzaam is op deze locatie. Na de koffie-met-wat-lekkers maakten we nog even een rondje door het park, waar we door een strenge meneer die als een duveltje uit een doosje uit een huisje kwam om ons er op te wijzen dat we ons niet aan de voorgeschreven route hielden. Oef, zal het niet weer doen, maar heb ondertussen wel een heel leuk huiske kunnen fotograferen!

Alweer een paar jaar geleden dat ik op fotosafari was in het Easterskar. Vanochtend ff een rondje gedaan.
De beheerder, It Fryske Gea, heeft hier en daar wat paden verlegd maar de natuur is het zelfde gebleven.

Vanochtend even met mijn nieuwe aanwinst, de Nikon D850 met 105 mm Sigma, een rondje Katlijker Skar gedaan.

De laatste dag van juli Ibizamarkt in het altijd gezellige Steenwijk. Daar moesten we natuurlijk even heen, lekker even rondsneupen, bakkie+ op terras. Anna vond wat leuke kledingaccesoires en ik kon m’n D850 (camera) even uittesten.
Kijk maar even mee.

februari 2024

En dan El Rocio. We settelen ons op de comfortabele camping en wandelen naar het stadje in een kwartiertje.
En…… wat mooi. Het stadje is helemaal paard georiënteerd, dus louter zandwegen en pleinen en overal van die balken om het paard vast te zetten. Alle huizen en gebouwen zijn wit, zo ook de Santuario de Nuestra de Siñora del Rocio, een zeer opvallende grote kerk.
Ieder jaar tijdens Pinksteren komen hier ongeveer 1000000 (ja een miljoen) pelgrims bijeen met allemaal versierde paarden en wagens voor de Romería del Rocío de pelgrimstocht naar El Rocío, teneinde de beeltenis van de Heilige Maagd, de nuestra de Siñora del Rocío te vereren. De maagd heeft de bijnaam La Paloma Blanca, de witte duif, gekregen
In heel veel van die witte gebouwen zijn Hermandades, broederschappen gevestigd. Iedere meer of minder belangrijke stad heeft hier een broederschap, ik meende dat er zo’n 90 gevestigd zijn.
We bekijken het stadje, Anna koopt een hoed en we dronken een glas
Op de terugweg kwamen we langs een zaaltje waar een 20 tal mensen vrolijk aan het zingen waren begeleid door een paar gitaren. We maakten foto’s waarop we werden uitgenodigd om te komen bier drinken maar helaas, ik mag geen alcohol dus we hebben beleefd bedankt.
We zijn speciaal een dag langer gebleven want zoals staat geschreven is er zaterdags veel reuring in El Rocio. We toffelden heen door het mulle zand en inderdaad, een enorme drukte, allemaal mensen te paard en in koetsen, iedereen laarzen, de vrouwen een hoed en de mannen veelal een cap. De paarden en muilezels met hun mooiste tuig. Er was een speciale vuurwerkafsteker, harde knallen. En we zagen een soort optochtje van een Hermandad (broederschap), twee mannen met trom en fluit, een door twee man gedragen bloemstuk en een vaandel. Waarschijnlijk werd dat de kerk in gebracht, een offerande aan de heilige maagd? Overal horen we muziek en gezangen, waarin je duidelijk de moorse invloeden hoort.
Het was geweldig om mee te maken.

De tweede woestijn die we bezochten tijdens onze overwintering ligt in zuid Spanje, Andalusië.
Het gebied bestrijkt ongeveer 280 vierkante kilometer, ongeveer de helft van de halfwoestijn Bardenas Reales in het Noorden. In de Tabernas woestijn zijn nagenoeg géén routes uitgezet, voorzichtigheid is geboden, je bent er zomaar verdwaald.
De Tabernas is een echte woestijn, de enige van Europa. Sinds de jaren 50 is de woestijn het decor geweest voor meer dan 300 films. Klassiekers als ‘Once upon a time in the West’, Sergio Leone’s ‘Dollar trilogie’ van spaghetti westerns en Indiana Jones ‘The last crusade’ zijn hier (groten)deels opgenomen.
We hebben eerst een paar dagen op de camping Rout66 gestaan, daarna 2 nachten op de camping van Fort Bravo, het fotogenieke westernstadje waar veel films zijn opgenomen. Dagelijks worden hier westernshows opgevoerd, o.a. een bankoverval. We hebben het meebeleefd, alhoewel het Spaans voor ons eigenlijk niet te volgen was, hebben we genoten van de acteurs/stuntmannen.
Weet je wat? kijk maar even mee.

Even een een rondje bollenvelden in de Noordoostpolder. Een mooi gezicht onder de hoogzwangere wolkenluchten. Even een bakkie bij de orchideeënhoeve-die-nu -anders-heet waar we zowaar kennissen tegenkwamen, konden we even bijkletsen.

En wat voor herfst, nat nat nat. Toch nog wel wat sfeertjes weten vast te leggen voordat we als trekvogels naar het zuiden gaan.