El Rocío

februari 2024

En dan El Rocio. We settelen ons op de comfortabele camping en wandelen naar het stadje in een kwartiertje.
En…… wat mooi. Het stadje is helemaal paard georiënteerd, dus louter zandwegen en pleinen en overal van die balken om het paard vast te zetten. Alle huizen en gebouwen zijn wit, zo ook de Santuario de Nuestra de Siñora del Rocio, een zeer opvallende grote kerk.
Ieder jaar tijdens Pinksteren komen hier ongeveer 1000000 (ja een miljoen) pelgrims bijeen met allemaal versierde paarden en wagens voor de Romería del Rocío de pelgrimstocht naar El Rocío, teneinde de beeltenis van de Heilige Maagd, de nuestra de Siñora del Rocío te vereren. De maagd heeft de bijnaam La Paloma Blanca, de witte duif, gekregen
In heel veel van die witte gebouwen zijn Hermandades, broederschappen gevestigd. Iedere meer of minder belangrijke stad heeft hier een broederschap, ik meende dat er zo’n 90 gevestigd zijn.
We bekijken het stadje, Anna koopt een hoed en we dronken een glas
Op de terugweg kwamen we langs een zaaltje waar een 20 tal mensen vrolijk aan het zingen waren begeleid door een paar gitaren. We maakten foto’s waarop we werden uitgenodigd om te komen bier drinken maar helaas, ik mag geen alcohol dus we hebben beleefd bedankt.
We zijn speciaal een dag langer gebleven want zoals staat geschreven is er zaterdags veel reuring in El Rocio. We toffelden heen door het mulle zand en inderdaad, een enorme drukte, allemaal mensen te paard en in koetsen, iedereen laarzen, de vrouwen een hoed en de mannen veelal een cap. De paarden en muilezels met hun mooiste tuig. Er was een speciale vuurwerkafsteker, harde knallen. En we zagen een soort optochtje van een Hermandad (broederschap), twee mannen met trom en fluit, een door twee man gedragen bloemstuk en een vaandel. Waarschijnlijk werd dat de kerk in gebracht, een offerande aan de heilige maagd? Overal horen we muziek en gezangen, waarin je duidelijk de moorse invloeden hoort.
Het was geweldig om mee te maken.